หลายคนกล่าวอ้าง
หลายคนโหยหา
"สันติภาพ"
แต่พลันชั่วตื่น
เสี้ยววินาทีที่เราได้"สันติภาพ"
ไว้ในครอบครอง
มีดเล็ก ๆ จะกลายเป็น"อำนาจ"
คนจะเริ่มแสวงหาอำนาจอีกครั้ง
"ความชอบธรรม" จะสิ้นสูญด้วย
"พลัง"ที่เหนือกว่า

การบังคับให้พูดความจริงที่ได้ผลทีสุด
คือการถามคำถามที่น่าเบื่อหน่าย ไร้สาระและไม่มีความหมายซ้ำ ๆ
และทุกครั้งจะบังคับให้ตอบออกมา
หากทำซ้ำ ๆ ไปเรื่อย ๆ
ในไม่ช้าความสามารถในการพิจารณาไตร่ตรองจะสูญเสียไป
ความแตกต่างของระยะเวลาขึ้นอยู่กับแต่ละคน
แต่อีโก้จะพังทลาย
แต่ก่อนอีโก้จะพังทลายต้องเรียกความทรงจำทั้งหมดออกมาก่อน
คน ... จะไม่เหลือความเป็น ... คน

โลกเดิม เวลาเดิม แต่อยู่ในห้วงมิติที่ไม่คุ้นเคยนัก
คงไปพลาดที่ไหนซักแห่ง ... หลุดมาที่ใดไม่ทราบได้ ... แต่ไม่คุ้นเคยกับมิตินี้เอาเสียเลย

ปวดหัวนิด ๆ กับความรู้และความทรงจำของมิตินี้ที่หลั่งไหลเข้ามา
ไม่ว่าจะข้ามมิติซักกี่ครั้งก็ไม่ชินเสียที ข้าพเจ้าเดินไปตามถนนมูราเชียง กว่า 12.4 วินาทีจึงได้สติ

อย่าแปลกใจกับคำที่ท่าพบ เพราะข้าพเจ้าเองก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่าขณะที่ท่านอ่านนั้น
ท่านอยู่ในมิติใด และรู้จักคำเหล่านี้หรือไม่ ท่านนึกเสียว่ามันเป็นคำแทนสิ่ง ๆ หนึ่งแล้วกัน
โหมโรงมาเกินพอแล้ว เข้าเรื่องกันเสียที

---------------------------------------------------------------------------------------------

ชั่วขณะที่ข้าพเจ้าเดินสำรวจ ที่ทางแถวนั้น 43 ก้าวนับจากจุดที่สติยังครบถ้วน
สิ่งประหลาด ที่สนทนากับข้าพเจ้ารู้เรื่อง นำพาข้าพเจ้าไปยังที่รวมตัว
"อเมดีน" ชื่อนี้ลอยก้องอยู่ในหัว คลับคลาว่าสิ่งเหล่านี้ครอบครองชื่อนี้อยู่
ความรู้ในมิตินิยามไว้ว่าสิ่งนี้ คือการวัวัฒของชีวิตในยุคเก่า ... อะไรประมาณนั้น
(คาดว่าอย่างนั้น เพราะแม้ขณะนี้เองข้าพเจ้าก็ยังสับสนกับความจำที่ปนเปกันเหลือเกิน)

1 นาที 12 วินาที จากนั้น
+"เราต้องรีบไปที่รวมตัว"
-"ทำไมต้องรีบ"
+"นี่เจ้า สมองไม่ปกติหรือ วันนี้เราจะประท้วง"
-"ทำไม"
+"โอ้ อเมดีนโทเทม!!! นี่เจ้าคงลืมแล้วจริง ๆ วันนี้เราจะเรียกร้องสิทธิของอเมดีนของเรา"
-"เรียกร้องทำไม"
+"... -*- "
+"ก็เจ้าพวกอเมดีนขาวมัน มารัวคูรี กับโทเทมของเรา"
(ความทรงจำข้าพเจ้าฟุ้งขึ้นมา เป็นรูปเสาแกะสลัก เมื่อข้าพเจ้าได้ยินว่าโทเทม ว่าไปก็คล้ายโทเทมในมิติที่ข้าพเจ้าถูกเรียกว่าคนนะ อ่อ อีกอย่างที่ข้าพเจ้าพึ่งจะรู้ตัวเอาเดี๋วนี้ ข้าพเจ้าเป็นอเมดีนเหลือง แต่ก็ไม่อาจอธิบายอะไรได้เพราะตัวข้าพนั้นสีดำสนิททีเดียว ... แล้วทำไมจึงเรียกว่าเหลืองหนอ)
+"นี่ เจ้าฟังข้าอยู่รึเปล่า"
-"อ่า ต่อ ๆ แต่ขอขัดนิดนึง มารัวคูรี คืออะไร"
+"-*- ข้าจะถือว่าเจ้า สติไม่เต็ม"
+"มารัวคูรี คือ การประพฤติไม่ตรงต้อง"
(สมองน้อย ๆ ของข้าพเจ้างงยิ่งขึ้น ... ตกลงแปลว่าไรวะ)
-"มันเป็นอะไรที่คล้าย ๆ ใช้ของผิดกาละเทศะรึเปล่า"
+"เจ้านี่หยาบคาย มารัวคูรีไม่ได้ใช้กับสิ่งของนะ เป็นคำเรียก อเมดีนที่ประพฤติไม่ตรงต้อง"
-"เอาเป็นว่าเข้าใจละ แล้วไง อเมดีนขาวทำอะไรกับโทเทม"
+"อเมดีนขาวทำ โทเทม สูงแค่ 5 เปค แถมยังวางติดพื้นอีก"
-"ก็ไม่เห็นผิดตรงไหนนี่"
+"ผิดซี่ ผิดมหันต์ โทเทมที่อเมดีนเหลืองบูชา ต้องสูง 8 เปค ตั้งสูงจากพื้น 2 ซี"
-"อือ ๆ 8 เปค 2 ซี" (คือไรวะ?!?)
+"อีทั้งอเมดีนขาวยังตั้งเสานี้ไว้บนถนน อีบูตวย ซึ่งเป็นถนนใหญ่เส้นหนึ่งที่อเมดีนเหลืองใช้กันประจำอีกด้วย"
-"แล้วไงต่อ"
+"ตอนนี้สภาอเมดีนได้สั่งปิดถนนเส้นนั้นไปแล้ว มีทหารเฝ้าระวังมิให้อเมดีนเหลืองผ่านไปเห็นโทเทมผิดรูปนั้น"
+"แต่ทำอย่างนี้ เราก็ค้าขายกันไม่ได้พอดี เราจึงมาเรียกร้องให้ อเมดีนขาว เอาโทเทมนั้นทิ้งไปและเอาโทเทมใหม่มาตั้งเสีย เราจะได้สัญจรบนถนนอีบูตวยได้ดังเดิม"
-"ในเมื่อเรามีโทเทมที่เรากราบไหว้ แล้วใยเราต้องไปสนใจโทเทมอันนั้นอีกเล่า"
+"เห็นแล้วมันปวดใจ เจ้าไม่เข้าใจรึไง เจ้านึกภาพเจ้าทานข้าวด้วยจานข้าวสุนัขในภัตราคารหรูซี มันก็จานข้าวเหมือนกัน แต่เจ้าจะรู้สึกเช่นไร คนรอบข้างจะมองเจ้าเช่นไร"
-"อืม ๆ เปรียบเทียบได้เจ็บแสบดี"
-"แล้วทำไมอเมดีนขาว ไม่ทำให้มันถูกต้องเล่า"
+"อเมดีนขาวอ้างสิทธิ สิทธิที่จะติดตั้งโทเทมแบบใด ที่ใด อย่างไรก็ได้"
-"เค้ามีสิทธิ?"
+"ก็ทำได้ แค่อเมดีนขาวไม่ควรทำ เพราะอเมดีนขาวทำให้ อเมดีนเหลืองเจ็บปวด"
+"จริง ๆ อเมดีนฟ้าน่าจะช่วยเรา เพราะอเมดีนฟ้าก็มีธรรมเนียมการตั้งโทเทมแบบเรา แต่อเมดีนฟ้าไม่ยอมช่วยเราเลย"
(ไม่ใช่แค่เหลืองกะขาวแล้วเว้ย มีฟ้าด้วย ตกลงมีกี่สีกันวะเนี่ย)
-"แล้วอเมดีนอื่น ๆ ว่าอย่างไรกันบ้าง"
+"บ้างเห็นด้วย บ้างเห็นใจ"
+"แต่ที่น่าแค้นคือ มีบางอเมดีน ซ้ำเติม และล้อเลียนเรา อย่างพวกอเมดีนม่วงถึงกับทำโทเทมมารัวคูรีไปตั้งที่ถนนนั้นเพิ่ม ทำให้เราเจ็บแค้นเสียเหลือเกิน"
-"อืม ๆ พอเข้าใจเรื่องราวแล้ว"
+"ถ้าเจ้าลืมอีกคราวนี้ข้าจะปาปียาเจ้าสามรอบเลยทีเดียว"
(ข้าพเจ้าเสียวสันหลังวาบทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร เอาเถอะ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ข้าพเจ้าไม่อยากเจอมันแน่นอน)
-"แล้วนี่เราจะไปประท้วงที่ไหน ที่ถนนอีบูตวยหรือ"
+"ป่าวหรอก เราจะรวมกลุ่มกัน ด่าทอ อเมดีนขาวที่ร้านกาแฟที่หัวมุมนี่"
-"-*-"
-"เพื่ออะไรเนี่ย"
+"ก็เราต้องตอบโต้"
-"แล้วไปที่ร้านกาแฟเพื่ออะไร"
+"จะได้มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์กับเรามากขึ้น มาช่วยกันด่าทอ อเมดีนขาว"
-"...."
+"ไปสิ"
-"..."
-"ไม่ดีกว่า ศรัทธาเรามันแรงกล้า เกินกว่าที่จะพังทลายลงด้วยโทเทมผิด ๆ เพียงอันเดียว"
+"เจ้าไม่แค้นใจหรือไง"
-"ก็เสียใจบ้าง แต่เจ้าไม่อาจทำให้อเมดีนรักในโทเทมแบบเราได้ทั้งหมดหรอก เรายิ่งตอบโต้รุนแรง รังแต่จะทำให้อเมดีนอื่นซ้ำเติมเรามากขึ้น"
+"เจ้าคนไม่ศรัทธาในโทเทม!!!!"
-"เราน่าจะทำให้อเมดีนอื่นเข้าใจว่า เราชาวอเมดีนเหลืองกำลังถูกเหยีบย่ำในสิ่งที่เรารัก ให้เค้าเข้าใจและเห็นใจ มากกว่าจะพยายามใช้กำลังและอารมณ์อย่างนี้นะ"
+"ก็มันโกรธ"
-"แล้วมันช่วยอะไรได้มั๊ย"
+"ก็ ... ก็คนอื่นเขาไม่เข้าในความทุกข์เราดอก"
-"นั่นก็ทำให้เขาไม่เข้าในอารมณ์ร้ายของเราสิ ยิ่งทียิ่งร้ายนะ"
+"ก็ได้ข้ายอมแพ้ เวทีวันนี้เราจะลองหารือเรื่องแนวทางอื่นดู"
-"เยียม"

เหตุการณ์ยุ่ง ๆ ของโทเทมจบลงอย่างไรข้าพเจ้าไม่ทราบ เพราะไม่นานหลังจากนั้น ข้าพเจ้าก็กลับมาถึงที่แห่งเดิมแล้ว
"พี่น้ำ .... !!!"
"อะไร"
"มีการ์ตูนออกใหม่มั๊ยคับ"
"นั่น"

----------------------------------------------------------------------------------

เรื่องของสิ่งอเมดีนในครั้งนี้สอนให้เรารู้ถึงความเกลี้ยวกราดของอารมณ์
เราไม่ควรที่จะใช้อารมณ์แก้และตัดสินปัญหา เพราะบางครั้งมุมมองของคนก็ต่างกัน
การที่เราจะพยายามให้ใครมาเข้าใจความทุกข์ของเราดูท่าจะเป็นเรื่องยาก ยากมาก
ยิ่งทีพยายามจะทำให้คนมารับรู้ความรู้สึกนี้ด้วยแล้ว รังแต่จะสร้างภาพลบเสียเปล่า ๆ
อยากให้สิ่งอเมดันอารมณ์เย็น ๆ ลงกว่านี้จังเลย แล้วก็แก้ปัญหาทางอื่นกัน ดีกว่าไปปิดล้อมถนนไว้ทั้งเส้นแบบนั้น ... เฮ้อ

" บุคคลไม่ควรประพฤติตนในทางที่มิพึงประสบพบเจอ นี้แหละคือแก่นของศีลธรมม สิ่งอื่นที่กระทำนั้นล้วนมาจากกิเลศปราถนา" (มหาภารตะ,อนุสาสะนะ ปารวา, 113.8)