เดินผ่านโต๊ะข้าว
[น่ารักหวะ]
นั่งหันหลังให้
หยิบ mp3 มายัดหู
แบตหมด
[เชี่ย จะฟังดันหมดอีก]
"แม่ง เงี่ยนหวะ"
[ ! ! ! ]
[โต๊ะข้างหลัง มันคุยไรกันวะ]
"เมื่อวานอุตส่าได้ที่ละ พี่ต้าดันหลับก่อน"
"ต้าไหน"
"คนที่เจอเมื่อคืนไง"
"นี่มึงนอนกับเค้าแล้วเหรอ"
[แรงงงหวะ]
"อ่อนหวะ ยังอารมณ์ค้างอยู่เลย"
สัญชาติญาณทำให้เราหันกลับไป
แกล้งทำเป็นดึงหูฟังออก
"น้อง ขอน้ำแข็งด้วย"
[น่ารักทั้งคู่เลยหวะ]
"ไม่ได้ยินหรอกมั๊ง เค้าฟังเพลงอยู่"
"ได้ยินก็ได้ยินสิ กูไม่เห็นแคร์เลย"
[แคร์กูมั่งเห้อ เห็นใจกูหน่อย]
"อีนี่ ..."
"ถ้าเค้าได้ยินแล้วขอกูนะ กูยอมเลย"
[ ! ! ! ]
"บ้าแล้วมึง เกิดเค้าได้ยินแล้วหันมาหละ"
"ก็ลองหันมาสิ กูยิ่งอารมณ์ค้างอยู่"
[เชี่ย]
[จริงอะ]
[น่ารักด้วยนะ]
[เอาไงดีวะ]
[ลองหันไปยิ้มให้มันดีมั๊ย]
[แล้วค่อยดูท่าทีอีกที]
[บ้าแล้ว เค้าพูดเล่นกัน คิดว่ากูไม่ได้ยิน]
[ใครมันจะไปยอม]
<หูตาพร่ามัว ไม่รู้เรื่องแล้วว่าเค้าคุยไรกัน>
[เอาไงดีวะ]
[ถ้าหันไปขอมันแล้วได้จริง ๆ อะ]
[เหี้ย]
[บ้าแล้ว]
[ถ้ามันไม่ยอมนี่อายตาย]
[เกิดแม่งรู้จักเราอีก]
[แต่แม่งก็น่าเสี่ยงนะ]
[เอาไงดี]
[...]
[เอาไงดี]
[...]
[เป็นไงเป็นกันวะ]
วางช้อน
ยืนขึ้น
หันหลังกลับไป
[-*- ไปไหนแล้ววะ]
"น้อง "
"เก็บตัง"
[แม่ง]
[แม่ง]
[แม่ง]
[เซ็ง]

ปล . โง่มั๊ยที่หันกลับมาช้าไป
ปล2. จะโง่กว่านี้มั๊ยถ้าหันหลังมาเร็วกว่านี้
ปล3. จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหันหลังเร็วกว่านี้และไม่โง่
ปล4. ถ้าเป็นคุณ ... จะทำยังไง