บทที่ 4
"... สิ่งนี้มิได้ทำให้ฉันประหลาดใจเท่าใดนัก ฉันทราบดีว่านอกจากดาวเคราะห์ใหญ่ ๆ อย่างเช่นโลก ดาวพฤหัสบดี ดาวอังคาร ดาวพระศุกร์ซึ่งเราตั้งชื่อให้แก่มันแล้ว ยังมีดาวดวงอื่น ๆ อีกนับพันดวง ซึ่งเล็กมากจนบางดวงแทบจะมองไม่เห็นแม้ว่าจะใช้กล้องโทรทัศน์ส่องดู เมื่อนักดาราศาสตร์ค้นพบดาวดวงใหม่ เขาก็ให้ชื่อมันเป็นลำดับเลข เป็นต้นว่า "ดาวเคราะห์น้อยที่ ๓๒๕๑"
| ฉันมีเหตุผลที่น่าเชื่อว่าดาวดวงที่เจ้าชายน้อยจากมาคือดาวดวงที่ บี.๖๑๒ ดาวดวงนี้นักดาราศาสตร์ชาวตรุกีส่องกล้องพบเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๒ เขาได้เสนอการค้นพบนี้แก่สภาดาราศาสตร์ระหว่างชาติแต่ก็ไม่มีใครเชื่อเขา เนื่องจากการแต่งกายของเขาแปลกเกินไป พวกผู้ใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ |
| โชคดีสำหรับชื่อเสียงของดาวดวงนี้ เพราะต่อมานักเผด็จการตรุกีได้บังคับให้ประชาชนได้แต่งกายตามแบบยุโรป ถ้าไม่ปฏิบัติตามจะมีโทษถึงประหารชีวิต นักดาราศาสตร์ผู้นี้ได้เสนอการค้นพบของเขาอีกครั้งในปี พ.ศ. ๒๔๖๓ โดยแต่งตัวอย่างสง่าผ่าเผย และคราวนี้ทุกคนก็เชื่อเขา |
ที่ฉันเล่าให้คุณฟังถึงรายละเอียดของดาวดวงที่ บี.๖๑๒ และที่ฉันบอกหมายเลขของดาวดวงนี้ก็เพราะพวกผู้ใหญ่ คนพวกนี้เขาชอบตัวเลข เมื่อคุณเล่าถึงเพื่อนใหม่ของคุณ พวกผู้ใหญ่จะไม่ถามเรื่องสำคัญ ๆ คุณเลย
เขาจะไม่มีวันถามว่า
" เสียงของเขาเป็นอย่างไร"
"เขาชอบการเล่นชนิดใด"
"เขาสะสมผีเสื้อรึเปล่า" แต่เขาจะถามคุณว่า
"เขาอายุเท่าไรนะ"
"เขามีพี่น้องกี่คน"
"เขาหนักเท่าไร"
"พ่อของเขามีรายได้เท่าไร"
และเพียงเท่านี้เองที่พวกเขาเข้าใจว่าเขาได้รู้จักกับคน ๆ หนึ่งแล้ว
ถ้าคุณบอกกับพวกผู้ใหญ่ว่า "ฉันเห็นบ้านก่อด้วยอิฐแดงหลังหนึ่ง มีดอกกล้วยไม้สีขาวม่วงอยู่ที่หน้าต่าง และมีนกพิราบเกาะอยู่บนหลังคา" คนพวกนั้นจะไม่มีวันนึกภาพบ้านหลังนั้นออกเลย คุณจะต้องบอกเขาว่า " ฉันเห็นบ้านหลังหนึ่ง ราคาประมาณ ๕ แสนบาท" พวกเขาจะร้องขึ้นว่า "แหม สวยอะไรอย่างนั้น"
ในทำนองเดียวกันถ้าคุณบอกกับเขาว่า "ข้อพิสูจน์ว่าเจ้าชายน้อยมีตัวตนจริงก็คือว่าเขาเป็นคนน่ารัก มีชีวิตชีวา หัวเราะเก่ง และเขาอยากได้แกะตัวหนึ่ง และเมื่อคนอยากได้แกะตัวหนึ่งก็เป็นข้อพิสูจน์ว่า คน ๆ นั้นต้องมีจริง" พวกเขาก็จะยักไหล่ และหาว่าคุณพูดเป็นเด็ก ๆ แต่ถ้าคุณพูดกับเขาว่า " เจ้าชายน้อยมาจากดาวเคราะห์น้อยเลขที่ บี.๖๑๒ " เมื่อนั้นแหละเขาจึงจะเชื่อและเลิกไต่ถามคุณต่อไป พวกเขามีนิสัยเช่นนั้นอย่าได้ไปถือสาเลย พวกเด็ก ๆ จำเป็นต้องยอมลงให้ผู้ใหญ่อย่างนี้แหละ
แต่ว่าแน่ละ พวกเราซึ่งเข้าใจชีวิตดี เราจะหัวเราะเยาะตัวเลขเสียด้วยซ้ำ ฉันรักที่จะเริ่มต้นเล่าเรื่องนี้เหมือนอย่างเล่านิทานมากกว่า ฉันอยากจะเล่าว่า
"ครั้งหนึ่งยังจะมีเจ้าชายน้อยองค์หนึ่ง อาศัยอยู่ที่ดาวดวงโตกว่าเขานิดเดียว เขาอยากมีเพื่อน" สำหรับผู้ที่เข้าใจชีวิตเรื่องที่ฉันเล่าอย่างนี้ดูจะเป็นจริงเป็นจังมากกว่า
แต่เนื่องจากฉันไม่อยากให้ใครเขาอ่านหนังสือที่ฉันเขียนขึ้นมาเล่น ๆ เพราะฉันรู้สึกปวดร้าวใจมากเมื่อเล่าความหลังทั้งหลายแหล่เหล่านี้ เพื่อนของฉันได้จากฉันไปพร้อมกับแกะของเขา ๖ ปีเข้านี่แล้ว
ที่ฉันพยายามเขียนถึงเขาขณะนี้ ก็เพื่อว่าฉันจะได้ไม่ลืมเขาเสีย เป็นเรื่องที่น่าสลดใจมากถ้าเราลืมเพื่อน ทุกคนไม่ได้มีเพื่อนเสมอไป ถ้าฉันลืมเขา ฉันก็อาจจะกลายเป็นพวกผู้ใหญ่ที่ไม่สนใจอะไรนอกจากตัวเลขก็ได้
เพื่อมิให้เป็นเช่นนี้ ฉันจึงได้ไปซื้อสีและดินสอมา มันออกจะยากสักหน่อยที่จะมาหัดวาดใหม่ตอนนี้ ในเมื่อฉันก็เคยวาดเพียงรูปงูชนิดเห็นด้านนอก และชนิดเห็นด้านในเมื่อตอนอายุ ๖ ขวบเท่านั้น แต่ฉันก็จะพยายามวาดให้เหมือนที่สุดเท่าที่จะทำได้แม้ว่าจะไม่แน่ใจนักก็ตาม ฉันอาจจะวาดรูปหนึ่งได้เหมือน แต่อีกรูปหนึ่งไม่เหมือนเลย ฉันคงจะกะขนาดผิดด้วย ในรูปนี้เจ้าชายน้อยตัวโตเกินไป และในอีกรูปหนึ่งกลับเล็กเกินไป ฉันไม่รู้ว่าจะลงสีเสื้อของเขาเป็นสีอะไรดี ฉันจึงมะุงุมมะงาหราทำไปทำดีบ้าง ไม่ดีบ้าง บางคราวก็อาจจะลืมรายละเอียดสำคัญไป
แต่ก็ยกโทษให้ฉันเถิด เพื่อนของฉันไม่เคยอธิบายอะไรแก่ฉันเลยเขาคงคิดว่าฉันเหมือนกับเขากระมัง แต่ว่าตัวฉันเองก็ออกจะเสียใจที่ไม่สามารถมองทะลุกล่องเห็นลูกแกะได้ ฉันคงจะเหมือนกับผู้ใหญ่ทั้งหลาย ฉันคงแก่ตัวลงนั่นเอง..."
เป็นอีกหนึ่งตอนที่ชอบมาก ๆ ในเรื่องเจ้าชายน้อย
คัดลอกมาจาก http://olddreamz.com/bookshelf/prince/littleprince.htmlอ่านเรื่องเต็มได้ที่นี่เหมือนกัน
ใครที่ดูเพื่อนสนิทหรือกำลังจะไปดูแนะนำให้อ่านนะ สนุกมากเลย
เพื่อนสนิท หนังดี ๆ ที่ดูกี่ทีก็ชอบ
กี๊สสสสส หนังน่ารักโคด
